به نام خدا

معرفی طب سنتی ایرانی در چند جمله

بر خلاف آنچه از واژۀ طب و طبیب به ذهن متبادر می شود، اساس و پایه در مکتب طب سنتی ایرانی، حفظ و ارتقای سلامت مردم است. بر این اساس جهت حفظ سلامتی و پیشگیری از ابتلا به بیماری رهنمودهایی به مردم ارائه می شود. بعضی از این رهنمودها و توصیه ها همگانی بوده و همۀ مردم را شامل می شود و بعضی از این توصیه ها مخصوص به هر فرد می باشد که بر اساس سن، جنس، مکان زندگی، شغل، دارا بودن زمینۀ ارثی بیماریهای خاص و بسیاری موارد دیگر به افراد ارائه می گردد.

حالا اگر به هر دلیلی که عمده ترین علت، ناپرهیزی و عدم رعایت سبک زندگی سالم است، بیماری عارض مردم گردد باز بر خلاف آنچه تصور می شود طب سنتی بیش از آنکه شتابزده به درمان با داروهای گیاهی بپردازد در صدد کشف علت بیماری بر می آید زیرا چه بسا با رفع آن علّت، بیماری نیز برطرف شده و دیگر نیاز به ارائۀ درمان دیگری نباشد. اگر بیماری پابرجا ماند قدم اول در امر علاج، غذادرمانی می باشد یعنی بسته به نوع بیماری در غذای بیمار تغییراتی اعمال می گردد. قدم دوم در امر علاج، استفاده از داروهای گیاهی و انواع جوشانده های سنتی می باشد. این که چه نوع و به چه میزان داروهای گیاهی سنتی تجویز شود،  بسته به نوع بیماری و اینکه چه فردی به آن بیماری مبتلا گشته است به عهدۀ متخصصین این امر است.

بر خلاف مواردی که بعضا مشاهده می گردد اینگونه نیست که طب سنتی معادل خونگیری و حجامت و فصد و انداختن زالو باشد بلکه هر یک از این موارد نیز باید به جای خود به کار گرفته شود و اقدام نابجا به این موارد، عوارض جبران ناپذیری برای بیمار خواهد داشت.  

 

                                                                                                                        دکتر فاطمه نوجوان

                                                                                                                     (ریاست دانشکدۀ طب سنتی قم)